Skip to:

6 sierpnia Rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak, jak co roku, złożył kwiaty pod pomnikiem Janusza Korczaka w Warszawie, oddając hołd pierwszemu nieformalnemu rzecznikowi praw dziecka. - Był z dziećmi do samego końca – to postawa, która zasługuje na najwyższe uznanie i pamięć – podkreśla Marek Michalak. Janusz Korczak zginął 75 lat temu, prawdopodobnie w obozie w Treblince.

- Stary Doktor zobaczył człowieka w dziecku, to on domagał się podmiotowego traktowania dzieci, to w dużej mierze dzięki niemu powstała Konwencja o prawach dziecka, najważniejszy międzynarodowy dokument stanowiący o prawach dziecka. Dzieci były dla niego najważniejsze, towarzyszył im do samego końca – mówi Marek Michalak.

Janusz Korczak (właściwie Henryk Goldszmit) urodził się w Warszawie w 1878 lub 1879 roku. Stworzył system pracy z dziećmi oparty na partnerstwie, samorządnych procedurach i instytucjach oraz pobudzaniu samowychowania. Badał świat dzieci. Był pionierem działań w dziedzinie diagnozowania. W 1926 zainicjował pierwsze pismo redagowane w większości przez dzieci - "Mały Przegląd". Jego najbardziej znane utwory dla dzieci to „Król Maciuś Pierwszy”, „Kajtuś Czarodziej” oraz „Prawidła życia”. Dla dorosłych – cykl esejów „Jak kochać dziecko”.

Razem ze Stefanią Wilczyńską założył i prowadził w latach 1912-1942 Dom Sierot, z którego 6 sierpnia wraz z podopiecznymi został wywieziony do obozu zagłady w Treblince. Większość źródeł podaje, że Janusz Korczak zgiął w obozie w Treblince 6 lub 7 sierpnia 1942 r. Niektóre mówią natomiast, że z powodu choroby nie przeżył transportu.